Onderweg

Ik ben nu een paar weken aan het Bloemlezen

En het blijft een fascinerend avontuur

Buiten een paar songs die terugkomen is het elke avond werkelijk anders

En de verhalen erachter die worden gedeeld via de aanvraag zetten mij op scherp…er liggen opeens onzichtbare directe lijnen van de zaal naar het podium en ik hou van het improviseren…niet teveel nadenken over een mogelijke lijn om te volgen

Terwijl ik achter de piano zit besluit ik soms op het moment om het ene of andere lied te spelen. Er zit veel ontspanning in deze voorstelling omdat ik niet een bedacht traject zo mooi mogelijk moet volgen. Dat laatste doe ik ook graag maar is nu niet aan de orde. Ik ontdek wat er zich tussen de regels afspeelt in liedjes die ik lang niet heb gezongen…een reis door de tijd en repertoire.

De laatste twee in Weert en Middelburg waren exemplarisch. In Weert zaten daar levens en verhalen in de zaal die voortdurend invloed hadden op hoe ik een lied inging. Ik drijf als het ware op de stroom van het publiek …. Kon niet vermoeden toen ik drie jaar geleden besloot dit elk jaar twee maanden te doen hoe louterend het is. Had vroeger dikwijls het gevoel na maanden spelen dat andere songs aan de deur klopten om gezongen te worden en nu staat die deur gewoon open en dienen ze zichzelf aan.

Met dank aan jullie in de zaal voor het delen van de verhalen

Hartverscheurend mooi

Weemoedig

Geestig

Open

Zoals ik zelf ook songs van anderen ervaar gekoppeld aan momenten in mijn leven.

Wat een fijne reis om te maken met mijn technische reisgenoten Toon Vanderveken en Kristof Dedijcker aan geluid en licht die met mij mee improviseren om het hier en nu te pakken……