Stef Bos! Wat ben ik toch een fan, laat ik daarmee beginnen! Gisteren was ik bij je optreden in De Muze in Noordwijk, samen met mijn moeder, de tweede keer dit jaar. Eerlijk gezegd was ik tot voor kort niet echt ‘fan’ (ik ben 25, mss een leeftijd dingetje). Maar pas nadat mijn vader een jaar geleden overleed, gingen mijn ogen en oren open. Pas toen kon ik echt voelen en begrijpen (in die volgorde) waarom mijn vader zo'n fan van jou was. Want soms is het ook een kwestie van zien, maar dan ook echt. Net zoals Van Gogh keek naar die oude man. Niet zomaar een man op een stoel, maar "Eternity's Gate" (zijn blik of ziel als een poort naar de eeuwigheid). Gister heb ik weer mogen kijken en luisteren. De afwisselende poëzie en levensfilosofie, uitgevoerd met muzikale klasse en prachtige improvisaties die recht uit het hart komen. Ik was bevangen en geïnspireerd. Tegelijkertijd moest ik aan mijn vader denken. Zoals in Carré, kreeg ik het gevoel dat mijn vader er ook bij was. Mijn vader was predikant, een echte woordkunstenaar die het geloof kleur gaf met vertrouwen, mysterie en liefde. Ja, ik zag het weer, waarom mijn vader ook zo fan was. Bedankt weer Stef! Toevallig ben ik in januari 2024 in Zuid-Afrika, dus, tot in Durbanville dan maar weer :)!
