Wat een avond gisteren in Carré. Ik was daar met mijn moeder om naar jou te kijken. Niet alleen met mijn moeder, maar ook met mijn reeds overleden vader, een grote fan van 'Bos', die bij ons in de stoelen meekeek, zoals je zelf omschreef. We hebben genoten van je muziek en van je verhalen. Het muzikale talent, de menselijke en doordringende verhalen die de nummers tot leven brengen, de inzichten in het leven, het was subliem. Het was diep ontroerend maar ook zeer troostvol. Gisteren was een ervaring die ik meeneem, die mijn moeder meeneemt op onze levensreis. En als de wereld soms weer niet te begrijpen lijkt denk ik aan jouw woorden: "De wereld wordt niet kleiner, jij groeit." Veel dank, Stef, hopelijk krijg ik ooit de kans om nog een keer te komen kijken!
