Gastenboek

Het is vandaag zeven weken geleden. ik roerde zoals iedere morgen in een klein kopje koffie. had de nacht al naast hem geslapen op zijn kamer in het verpleeghuis. Zat naast het bed en in de cd speler "van Mpumalanga tot die Kaap". Vertrouwde muziek die we met name de laatste dagen steeds weer draaiden. Net zoals "In ander licht". Wij zongen dan altijd :"Mijn boot is jou boot." in het Lied van Ruth, want we woonden jaren op een klein zeilbootje. In een kluwen van praten en liefde, want dat was wel een opdracht. Ondanks zijn Alzheimer, herkende hij deze melodie en de woorden en daarmee onze geborgenheid bij elkaar. Dan ging een traan over zijn gezicht. Op de zondag zeven weken voor deze, toen ik in mijn kleine kopje koffie roerde en met jouw stem in de kamer, stopte het ademhalen. Zomaar, heel stil. we schrokken er niet eens van, hij niet, ik niet en jij ook niet. Bevrijding...
Dankjewel voor je zingen.
Annemiek