Lieve Stef, afgelopen zomer was ik in het hoge noorden waar de zon niet onderging. Ik schrijf niet vaak gedichten, maar deze woorden waren niet te stoppen en wilden geschreven worden. Het gedichtje gaat over "tijd", vandaar dat ik het toch even met je wil delen, nu je - once again - zo'n inspirerend album hebt uitgebracht:
Eindeloze dagen
Zonder einde, zonder vragen
Zelfs tijdens de eigenlijke nacht
Absorbeer ik het licht
Met ogen dicht
Zie ik, zie ik, wat ik niet zag
Op deze klaarlichte, oneindige dag
Nachteloze dagen
Zonder nacht, voelt zacht,
Geen donker, geeft kracht
Ik ontwaak en blaak
Van tijd bevrijd
Voel ik hoe laat het is
Het is tijd.
Dag... nacht...
Liefs!
Ellen
Ellen van Velzen
uit
HOORN NH
6 februari 2020
6 februari 2020
Even geduld...
