Gastenboek

Hoi Stef, ik was afgelopen maandag bij jou in de Kleine Komedie. Ik had zo’n plek met beperkt zicht. Dat klopte maar dat maakte niet uit. Ik vond het weer prachtig. Vorige keer zag ik je met band in Paradiso. Maar jij zo alleen achter de piano, vind ik eigenlijk mooier, directer. Waar ik nu jij een bericht stuur is om het woordje ‘ misschien’ . Dat sloop er in... ik snap het en toch vind ik dat je je de herftige zin uit dat prachtige lied daarmee te veel ontkracht. Maar waar bemoei ik mij mee. Het is jou lied. Mijn vader is al jaren geleden overleden. Ik was een nakomertje. Ik heb een keer voor hem ‘ Pappa loopt toch niet zo snel’ gezongen (je noemde het maandag nog) omdat ik vond dat mijn vader veel te snel voor mij oud werd.. jou lied was er toen nog niet..
Ik laat, zoals wel meer mensen, altijd een traan bij jou lied. En dat raakt mij zozeer ‘ ik hou steeds meer van jou’ want dat vond ik zelf ook altijd al. Nee het meest raakt mij altijd ‘ En we komen elkaar na de dood nooit meer tegen’. En ondanks dat die zin mij zo raakt, vind ik het jammer dat in je huidige versie het woordje misschien er zo maar is geslopen. Ik wilde je dat even zeggen. En bedankt voor de prachtige avond!

Arjens van der Leeuw