Gastenboek

Wiegelied van die Weskaap;
Een lied dat dwars door mijn ziel snijdt. En mij heelt tegelijkertijd. Ik heb het herontdekt de afgelopen weken. Het maakt mij zeer emotioneel. Het kind dat ik vroeger niet kon zijn, scheurt mijn borst uit elkaar, telkens weer, bij het horen van de tekst, en het deuntje als van een mobiel boven een kinderledikant..
Zelfs 's nachts gaat het door mij heen, en dan bemerk ik dat ik soms ontwaak tussendoor met betraande ogen... starend in het donker, vechtend tegen de opkomende emoties, trachtend weer te slapen.
Meedeinend in mijn dromen, op het strelend ritme van het lied..
Dank je wel, Stef.
Het ga je goed