Gastenboek

Vrijdagavond, begin van de zomer, 2024. Ik zit met mijn vrouw Linda ongeveer in het midden van de immense zaal. Voor ons een aantal mensen in Oranje shirts want ja, het Nederlands Elftal speelt straks tegen Frankrijk. Ik vraag me af of ik tijdens de voorstelling aan die wedstrijd zal denken. Vanaf het moment dat jij opkomt doe ik niet meer. Vanaf Is dit nu later met daarin de tekst van nu omdat dit moment later is geworden tot en met de toegift zijn wij in een andere wereld. Die onze wereld een eenvoudig medicijn geeft voor wereldvrede: Jouw land is mijn land, mijn land is jouw land, mijn God is jouw God, jouw God is mijn God. Als we (zoals jij zegt) de grenzen van onze horizon durven op te rekken is er een immense ruimte. Waarin plaats is voor iedereen, voor alle gedachten. Dank je wel Stef. Voor prachtige nieuwe nummers en voor een fenomenale versie van Hilton Barcelona. Voor Moe nie weggaan nie. Ik zie voor me hoe Brel vanuit een andere dimensie glimlacht van geluk. En dat hij vindt dat Ginette ook op zijn repertoire zou hebben kunnen staan. Ik hoopte op Liria toen je het over Albanië had. Maar het is fijn om altijd iets te wensen te hebben. Misschien volgend jaar om deze tijd in Alphen aan den Rijn. Ik blijf graag met je meereizen zoals ik dat al bijna 30 jaar doe. Nogmaals dankjewel!