Ooit zag ik Tom Waits in Zwolle optreden, , in sober licht, zittend achter zijn piano. Tussen zn prachtige nummers door kwamen mooie verhalen. Stef Bos is geen Waits, maar ik heb in Amstelveen vanavond die vergelijking gemaakt. Wat een bijzondere en uiterst sfeervolle avond was dit zeg! De Zuid-Afrikaanse versie van Ne me quite pas was voor mij het absolute hoogtepunt: ontroerd door schoonheid………
Blijf op de hoogte
Meld je aan en ontvang het Stef Bos-nieuws als eerste in je mailbox.