Dit is mijn uitzicht
Deze dagen
Als ik ’s avonds
Op het podium
Achterom kijk
En dat lukt niet altijd
Want er zitten ook nog mensen voor mij
Voor wie ik zing
Maar wat was het fijn tijdens de repetities
In Groningen
om het orkest als publiek te hebben
en contact te zoeken
Terwijl we spelen
Daar begint eigenlijk
Alle contact
Bij de ogen
En daarna
Komen de oren
Want het duurt even
voordat je alle arrangementen kent
en kunt anticiperen met je tekst op een lijn die de cello speelt.
De klarinet tekent
De trompet blaast
of alle strijkers samen die als een wervelwind omhoog gaan
In een prachtige beweging.
Een orkest is als een zee
waarvan je de golven moet leren lezen
om erop te kunnen surfen
En als alles samenvalt
Is het wonderlijk
Je kunt alleen ook een eind komen
Maar nooit zover dan samen
